Κωνσταντίνος Δ. Ευσταθίου
Χρον. Έκδοσης: 2025
Σχήμα: 15×22
Κωδικός: 43264
ISBN: 978-960-495-402-5
Σελίδες: 400
Αποτελεί μεγάλη ευλογία για τις Εκδόσεις Άθως η έκδοση του νέου βιβλίου Η αφθαρσία της αγάπης, Άγιος Βησσαρίων. Το βιβλίο αυτό είναι μια πλούσια παράθεση του βίου ενός θαυμαστού αγίου των ημερών μας. Περιλαμβάνει επιπλέον και συγκεντρωμένες μαρτυρίες όσων τον συνάντησαν -εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του- και βίωσαν από κοντά τις αρετές και τα χαρίσματά του: την αφθαρσία, τη διόραση, την προόραση, το ιαματικό. Προλογίζει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών.
Το βιβλίο περιλαμβάνει λεπτομερή καταγραφή των παιδικών και νεανικών χρόνων του αγίου Βησσαρίωνα, της μοναστικής ζωής του και φυσικά της διακονίας και της προσφοράς του στην Ιερά Μονή Αγάθωνος, όπου και αφιέρωσε τη ζωή του στον Χριστό. Εκτός από το πλήθος μαρτυριών, η καλαίσθητη και επιμελημένη με σεβασμό έκδοση περιέχει και τμήματα της αλληλογραφίας του με τα πνευματικά του τέκνα. Περιέχει, επίσης, πλούσιο, έγχρωμο φωτογραφικό παράρτημα από τον μοναστικό του βίο, αλλά και από την υποδοχή του ιερού του σκηνώματος και την τίμηση του αγίου Βησσαρίωνα κατά και μετά την αγιοκατάταξη του.
Οι μαρτυρίες από ιερείς, λαϊκούς και μοναχούς από το Πεταλίδι Μεσσηνίας, από την Καρδίτσα, από την Ιερά Μονή Αγάθωνος και από άλλα μέρη της Φθιώτιδας, αποτυπώνουν εύστοχα τη φωτισμένη μορφή του αγίου και τη ζωή του, την οποία αφιέρωσε τόσο στον Θεό όσο και στον συνάνθρωπο, με την ελεημοσύνη και την προσφορά του στους έχοντες ανάγκη σε κάθε ευκαιρία.
Απόσπασμα από το βιβλίο:
Σὰν ἀποχωροῦσαν οἱ ἄνθρωποι, μετὰ τὴν ἐξόδιο τοῦ πατρὸς Βησσαρίωνα, στὸ προαύλιο τοῦ Μοναστηριοῦ καὶ μέσα στὰ λεωφορεῖα, πάλι ἔνιωθαν διάχυτη μιὰ ἐξαίσια μοσχοβολιά. Μοναδικὸ φαινόμενο, ὅπως μοναδικὸς ὑπῆρξε κι ὁ Γέροντας. Ἄλλωστε τὸ εἶπε στὴν ὁμιλία του ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνὸς μὴ μπορώντας νὰ συγκρατηθεῖ καὶ ξεσπώντας σὲ ἀναφιλητά.
— Κανένας ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἀναντικατάστατος. Ὁ μόνος ποὺ ἐξαιρεῖται ὁ πατὴρ Βησσαρίων!
Μετὰ τὴν ταφή του, ἕνα δέντρο μεγάλο τοῦ εἴδους σεκόγια, ποὺ φύτεψε ὁ Γέροντας πρὶν ἀπὸ χρόνια καὶ τὸ φρόντιζε, ξεράθηκε ξαφνικά, χωρὶς φανερὴ αἰτία
σὰν νὰ ἤθελε κι αὐτὸ νὰ ἐκδηλώσει τὴν ἀφοσίωσή του πρὸς αὐτόν.
